De insteek van deze website is om met behulp van gedichten herkenning te bieden aan mensen met een eetstoornis. Zelf strijd ik sinds 2005 tegen anorexia en boulimia nervosa. De op deze site geplaatste gedichten zijn gebaseerd op mijn gevecht tegen deze slopende ziekten. Ik hoop dat veel mensen zich kunnen herkennen en ook steun vinden in deze gedichten.
- Lorraine
18 mei 2012 door Lorraine
Gevangen in gewicht
Nog staande op de weegschaal
Er is weer niets af
Lorraine, je faalt
Wederom letten op het eten
Zo min mogelijk, is wat ze me vertelt
Of ga je je weer vol vreten?
Om vervolgens weer naar de wc te gaan
‘Je bent niet streng genoeg,
Zo word je toch nooit dun’
Met nog een hele rit voor de boeg
Sla ik mn handen voor mijn ogen
Misschien als ik niet kijk is er niet
Maar door mijn spiegelbeeld verslagen
Achter mijn ogen schuilt een groot verdriet
Steeds het zelfde liedje
Het gaat maar door, zonder eind
Ik vertel mezelf: de volgende keer ben je sterker
Wanneer ze weer in je leven verschijnt
Geplaatst in Anorexia gedichten, Boulimia gedichten |
10 mei 2012 door Lorraine
Dear inner-self
I got confused again
Sucked in
Stuck
I hear your wispers
Soft and sweet
Trying to mend what is broken
ooh, how I wish you could meet
With the other side of me
Pushing and pulling
A rush through the head
She is stronger you see
I hear you both
But your voice is faiding away
It’s like her hands are on your throat
She doesn’t want you to stay
I need you here
But I can’t let her go
I got tied up in fear
Unable to decide
Please shed some guidens
Shine some light
And help me through
These lonely nights
Geplaatst in Anorexia |
24 maart 2012 door Lorraine
Soms heb je van die momenten
Dat het even niet meer gaat
Dan voel je je verlaten
Omdat je hoofd je hart verraad
Eenzaam kijk je om je heen
Je staat stil, bewegen durf je niet
Gevangen in de kilte
Van je stille verdriet
Toch besef je wel
Je bent niet alleen
Vele andere hebben dezelfde ziekte
En gaan door hetzelfde heen
Maar toch blijft het lastig
Te accepteren dat het werkelijk zo is
Jezelf verloren in de strijd
Geen rust, dat wat ik zo mis
Geplaatst in Anorexia gedichten |
20 maart 2012 door Lorraine
I tried to hold you
But my hands were tied
Brought down
But I have tried
Still here I sit
Trying to mute your voice
But it won’t
Not even a little bit
So here we go again
Same old same
Running around in circles
And you’re to blame
Is this in my head?
Am I going insane?
Because of you I got misled
And caught up with all the pain
Geplaatst in Anorexia gedichten |
8 februari 2012 door Lorraine
Breathe in, out
Pull yourself together
For all that makes her proud
just let her
She will overwhelm you
You will never overcome
All her lies you will believe to be true
To longer you last, the more she makes you numb
As your days pass by
You’ll find yourself wondering how it got this far
You will never find the answer to your ‘why’
In your head you will always hear her voice
Shouting not to eat
As you try to ignore her sound
You find yourself unable to cheat
Her demand
Geplaatst in Anorexia gedichten |
16 januari 2012 door Lorraine
here I go again
down this destructive path
back to where it all began
the first time I got misled
the feeling of being fat
tight jeans
shirt
how could I ever forget
The way you talk makes me sick
and yet I believe your every word
the mirror argees
and I can’t cope with the overwhelming hurt
as I stumble and fall
I got lost again
you will stand trough it all
as I get pushed away
I’m falling apart
and all I can do is watch
eventhough it breaks my heart
I once again found comfort in your touch
as my tears fall down
I wonder where will it end?
as I look at myself and frown
I quess I will never be mend
Geplaatst in Anorexia gedichten, Boulimia gedichten |
30 november 2011 door Lorraine
Wat ik ook doe
Het is nooit genoeg
Wanneer ik eet,
In gewicht toeneem of afneem
Wanneer ik vast, met een drukke dag voor de boeg
Wanneer ik tot het uiterste ga
En vervolgens de weg kwijt raak
Wanneer ik tegen jouw bevel in ga
En me vervolgens weer toe geef
En het eten staak
Wanneer ik vecht tegen mezelf
En voor wie jij denk dat ik kan zijn
Wanneer ik me overgeef aan het leven
En durf te genieten
Wanneer ik vervolgens terug grijp naar het bekende
Daar waar ik groot was, maak jij me weer klein
Wanneer ik stop met wegen
En durf te zondigen met wat lekkers
Wanneer ik vervolgens
Op hoop van zegen
Weer vertrouw op de cijfertjes
Om vervolgens te blijven wegen
Tot haar stem is gedoofd
Wanneer ik durf te zijn
Te lachen, genieten
Wanneer ik vrij lijk te zijn
Om vervolgens kei hard
De realiteit onder ogen te moeten zien
Want jij bent een deel van mij
Geplaatst in Anorexia gedichten |