Anorexia gedichten & Boulimia gedichten

De stereotyperingen vliegen om de oren
Eet toch gewoon, je kunt het hebben
Waarom wil je zo nodig afvallen?
Je bent niet dik! kan je me wel horen?

Zo mager en zo ziek
Wanneer eten je grootste vijand is
en de werkelijkheid klopt niet met wat gezien wordt
Met je reflectie in de spiegel is immers niets mis

Warning signs in the eyes that watch you
Fears that make or break
If only you could know it’s true
Unable to stop the ache

Controle is waar het om draait
Gewicht is enkel een symptoom
Eten is niets iets wat je graag doet
Al is de vanzelfsprekendheid ervan een droom

I don’t want to not wanna eat
But that’s just the way it is
One day I hope I will no longer cheat
On life, on myself

So please don’t call me anorexic
Noem me geen patient
It’s not a lifestyle, I dind’t choose
Het is een ziekte
From now until the and

Onmogelijk om mee te leven
Even harder to live without
Alles zou ik er voor geven
To let you go, wihtout a doubt

Dit gedicht is geschreven door Lorraine op 14 september 2011 en mag niet zonder toestemming van de auteur worden vermenigvuldigd of geplaatst op andere websites. Nederlands auteursrecht is hier van toepassing. Linken is wel toegestaan. Volg het commentaar op dit gedicht met behulp van deze RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of maak een trackback naar je eigen blog.