stumble and fall

here I go again
down this destructive path
back to where it all began
the first time I got misled

the feeling of being fat
tight jeans
shirt
how could I ever forget

The way you talk makes me sick
and yet I believe your every word
the mirror argees
and I can’t cope with the overwhelming hurt

as I stumble and fall
I got lost again
you will stand trough it all
as I get pushed away

I’m falling apart
and all I can do is watch
eventhough it breaks my heart
I once again found comfort in your touch

as my tears fall down
I wonder where will it end?
as I look at myself and frown
I quess I will never be mend

Dit gedicht is geschreven door Lorraine van Kemenade op 16 januari 2012 en mag niet zonder toestemming van de auteur worden vermenigvuldigd of geplaatst op andere websites. Nederlands auteursrecht is hier van toepassing. Linken is wel toegestaan. Volg het commentaar op dit gedicht met behulp van deze RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of maak een trackback naar je eigen blog.

1 reactie op “stumble and fall”

  1. Eva zegt:
    30 januari 2012 om 10:55

    Lorraine, wat een mooi gedicht heb je geschreven. Kan dat je zo over je gevoelens kan schrijven. Op de hyves ‘Eten de Baas’ kan je je ervaringen delen met andere meiden en jongens die hetzelfde doormaken. Misschien kan dat je een beetje helpen? In ieder geval veel sterkte!


Laat een reactie achter!

Code-afbeelding
*